Skip to main content

उपभोग्य वस्तुको भाउ तोक्ने विषयमा सरकार-व्यापारीबीच विवाद

विष्णु पोखरेल, काठमाडौं, भदौ २६- दैनिक उपभोग्य वस्तुको अधिकतम खुद्रा मूल्य(एमआरपी) तोक्ने विषयमा व्यापारी र सरकारबिच विवाद देखिएको छ। सरकारले अहिलेको भाउलाई कृत्रिम भनिरहेका बेला व्यापारीहरुले चल्तिकै मूल्य कायम राख्नुपर्ने बताएपछि विवाद देखिएको हो। सोमबार मूल्य तोक्ने विषयमा मुख्य सचिव लिलामणी पौडेलको संयोजकत्वमा बसेको सरोकारवालाहरुको बैठकमा विवाद नसुल्भि्कएपछि एमआरपीको निर्णय हुन सकेन। 
यो बैठकले एमआरपीको निर्णय गरी मन्त्रीपरिषद् पठाउने अपेक्षा गरिएको थियो। व्यापारीको मिलेमतोमा उपभोग्य वस्तुको कृत्रिम मूल्यवृद्धि भएका शंका गर्दै एमआरपी तोक्न लागेको सरकारी पक्षले व्यापारीका प्रतिनिधीको मूल्य प्रस्ताव अस्वीकार गरेपछि विवाद देखिएको हो।
'व्यापारीका प्रतिनिधीहरुले पेश गरेको मूल्य धेरै देखियो,' बैठकमा सहभागी वाणिज्य विभागका महानिर्देशक नारायणप्रसाद बिडारीले भने, 'यसले गर्दा निर्णय हुन सकेन, हामीले उहाहरुलाई थप वर्कआउट गरेर ल्याउनुस् भनेका छौ।' व्यापारीहरुले ल्याएको मूल्य विभागले प्रस्ताव गरेको भन्दा निक्कै बढी रहेको उनले बताए। 
व्यापारीहरुले अहिलेकै भाउलाई कायम राख्ने खालको मूल्य प्रस्ताव गरेपछि मुख्य सचिव पौडेलले उनीहरुलाई दुइदिनको म्याद दिदै कम गर्न सकिने भाउ लिएर आउन भनेका छन्। उनले विहिबारसम्म भाउ नघटाए सरकारले आफ्नै तर्फबाट भाउ तोकिदिने चेतावनी समेत दिएका छन्। 
वैठकमा सहभागी व्यापारीहरुले चल्तिको भाउलाई उत्पादकबाट सिधै उपभोक्तालाई बिक्री गर्ने पसलेकहाँ उपभोग्य वस्तु पुर्‍याउने व्यवस्था गर्न सके १० देखि १५ प्रतिशत भाउ घटाउन सकिने बताएका थिए। 'बीचका माध्यमहरु कम गर्न सकिएमा भाउ केही घट्छ,' बैठकमा सहभागी चेम्बर अफ कमर्सका अध्यक्ष सुरेश वस्नेतले भने, 'हामीले थप वर्कआउट गरेर विहिबार अर्को प्रस्ताव लान्छौ।' 
बस्नेतका अनुसार विहिबार प्रस्ताव लगेपछि निर्णय हुनेछ। विभागले भने अहिलेको बजारका तहहरु घटाएर वास्तविक मूल्य तोक्दा २० देखि ३० प्रतिशत भाउ घट्ने बताएको छ। यसैलाई आधार मान्दै विभागले अहिले चल्तिको भाउभन्दा कम गरि प्रस्ताव पठाएको हो। 
विडारीका अनुसार अहिलेको भाउभन्दा कम्तिमा किलोमा ५ रुपैयाँ कम हुने गरि प्रस्ताव गरिएको छ। गत विहिबार विभागले अत्यावश्यक आठ खाद्य वस्तुको अधिकतम मूल्य(एमआरपी) तोक्न सरकारलाई प्रस्ताव गरेको हो। विभागले चामल, दाल, पिठो, तेल, गेडागुडी, नुन, चिनी र चिउराको भाउ तोक्न प्रस्ताव गरेको हो। 
चेम्बर अफ कमर्सले पनि यीनै वस्तुको भाउ सोमबारको बैठकमा प्रस्ताव गरेको छ। दुवै पक्षबाट आएका प्रस्तावलाई विश्लेषण गरि एमआरपी तय गरेपछि मन्त्रीपरिषद् पठाइने छ। मन्त्रीपरिषद्बाट पारित भएपछि मात्र यो लागू हुनेछ। विभागले व्यापारीहरुले सुझाव नदिएपछि आफैले गरेको मूल्य विश्लेषणका आधारमा विहिबार प्रस्ताव गरेको थियो। सरकारले यस्तो भाउ पहिलो पटक तोक्न लागेको हो। 
सोमबारको बैठकमा मुख्य सचिवले विभागलाई सुचना केन्द्र स्थापना गर्न निर्देशन दिएका छन्। सूचना केन्द्रमा दैनिक भाउको विश्लेषण गरि वृद्धि भएमा त्यसको कारण खोजिहाल्ने व्यवस्था मिलाउन उनले निर्देशन दिएको सहभागीहरुले बताए। 
यसैगरी बैठकले गत वर्ष नेपालमा सबैभन्दा बढी धान फलेको भएपनि नेपालमा चामलकै मूल्यवृद्धि भएको विषयमा अध्ययन गर्ने निर्णय गरेको छ। नेपालमा सबैभन्दाबढी धान उत्पादन भएकै वर्ष चामलको भाउ बढ्नुको कारण खोज्न पौडेलले निर्देशन दिएका हुन्।

Comments

Popular posts from this blog

खरानी र खण्डहरको देश- २

देशको वर्तमान अवस्थाबारे लेखूँ कि नलेखूँ भन्ने मनस्थितिमा केही त लेख्नै पर्ने भयो। ००० सत्ता र त्यसका मठाधीशप्रति वर्षौँदेखि नागरिक तहमा गुम्सिएको आक्रोश यो पटक नवपुस्ताको अगुवाइमा अभिव्यक्त भयो। त्यो स्वतःस्फूर्त थियो। स्वचालित थियो। त्यसको कथा वा पटकथा कसैले लेखिदिएको थिएन। नेतृत्व थियो न त्यसलाई अवतरण गराउने खाका र तयारी। त्यो एउटा आँधी थियो, हुरी थियो, भूकम्प थियो। देशका सबै नदीमा आएको थाम्नै नसकिने बाढी थियो। स्वतःस्फूर्त र नेतृत्वविहीन आन्दोलन परम्परागत दलले गर्ने जस्तो सङ्गठित हुँदैन। आन्दोलनकारीमा दलीय अनुशासन हुँदैन। लक्ष्य र उद्देश्यहरू स्पष्ट नहुन सक्छन्। उपलब्धिलाई संस्थागत गर्ने मार्ग प्रस्ट नहुन सक्छ। त्यो थाहा पाउन इन्टरनेट र सामाजिक सञ्जालको व्यापक उपयोगबाट आह्वान भएका पछिल्ला आन्दोलन र अभियान हेरे पुग्छ। विगत दुई दशकभित्र संसारभरि भएका कैयौँ आन्दोलनको विश्लेषण गर्दा हुन्छ। चाहे ती अमेरिकाका ‘टी पार्टी मुभमेन्ट’, ‘अक्युपाई वालस्ट्रिट’ हुन् वा अरब वसन्त, हङ्कङको छाता आन्दोलन अनि विभिन्न देशमा चलेको पछिल्लो ‘नेपोबेबी’ वा ‘नेपोकिड्स’ अभियान, ती सबैको नतिजा लगभग उस्तै देखिन...

कविता

Tweet आङ साङ सुची विष्णु पोखरेल  मृत्युरेखा पार गर्दै गर्दा सम्झदैँ छु तिम्रा चम्किला आँखा जसमा देखिन्छन् प्रतिशोधका प्रतिच्छायाहरू थाहा छ तिमी बोल्न सक्ने छैनौ जसरी हिजो बोल्थ्यौ हास्न सक्ने छैनौ जसरी हिजो हास्थ्यौ र, यो पनि थाहा छ तिमी गर्जन सक्ने छैनौ बाघलेझैँ– जसरी नजरबन्दका बेला घरको कौसीमा निस्केर हात हल्लाउदै गर्जन्थ्यौ मृत्यु रेखा पार गर्दैगर्दा कुल्चिरहेछु, कैयौँ रात ढुकढुकी बिसाउन संघर्ष गर्दै प्राण त्यागेका आत्माहरू सुँघिरहेछु, तिनबाट निस्कने दुर्गन्ध नाघिरहेछु, पिताको छातिमा गोली वर्षदाकी तिमी जस्तै कैयौँ नानीको बलात्कृत जाँघबाट चुहिएका रक्तरेखाहरू ओ ! मेरी शान्ति र अहिंसाकी प्रतिमूर्ति ! म आफ्नै भूमीबाट घरबारविहीन भएर मृत्युरेखा पार गर्दैगर्दा तिमी भन्दैछौ– ‘मेरो देशले कसैलाई पनि घरबारविहीन बनाएको छैन’ मेरी प्यारी शान्तिकी प्रतिमूर्ति ! एकपटक तिम्रो बैठक कक्षमा जाऊ र, सोध भित्तामा झुन्ड्याएको अल्फ्रेड नोबेललाई ‘साच्चै म सत्य बोलिरहेकी छु ?’ सायद नोबेल आउँनेछ चिहानबाट उठेर अनि, भन्नेछ– ‘तिमी सत्य बोल्दैछौ वा असत्य मलाई थ...