Skip to main content

बाबुरामको घोडा मालामाल




अहिले मासिक १० वटा गाडी बिक्री भइरहेका छन्, प्रधानमन्त्रीले चढ्नुअघि मासिक २–३ वटा गाडी पनि बिक्दैन थिए। 


काठमाडौं–गत वर्ष भदौ दोस्रो सातातिर हेर्दा 'मिनि ट्रक' जस्तो देखिने, आकर्षणविहिन एउटा गाडीको चर्चा चुलियो। राष्ट्रिय अन्तर्राष्ट्रिय सञ्चारमाध्यममा त्यहि गाडीका तस्विर देखिए। 

प्रधानमन्त्री नियुक्त भएकै दिन बाबुराम भट्टराईले चढ्ने घोषणा गरेपछि  'हुलास मुस्ताङ म्याक्स'को चर्चा चुलिएको थियो। कमै मात्र नेपालीले चाल पाएको स्वदेशी गाडी 'मुस्ताङ म्याक्स'को चर्चा त्यसपछिका केही महिनासम्म पनि चलिरह्यो। 

प्रधानमन्त्रीले चढेपछि 'मुस्ताङ म्याक्स'को चर्चा मात्र भएन, व्यापार पनि बढ्यो। भट्टराईले प्रयोग गर्न थालेको १ वर्षभित्र यो गाडीको बिक्री र उत्पादन ह्वात्तै बढेको छ। बिक्री बढ्ने क्रम रोकिएको छैन। यसले थप गति लिदैछ। 

'मुस्ताङ म्याक्स' उत्पादन गोल्छा समुहको हुलास मोटर्सका अनुसार अहिले गाडीको माग पहिलेको भन्दा दोब्बर भएको छ। उत्पादन सुरु भएको केही वर्षपछि राम्रो व्यपार गर्न नसकेको यो कम्पनीले माग बढेपछि उत्पादन क्षमता नै बढाएको छ। 

'पहिलेकोभन्दा हामीले क्षमता पनि बढाउदै लगेका छौ,' कम्पनीका महाप्रबन्धक प्रफुल्लचन्द्र दासले भन, 'अहिले हामीलाई सबैतिरका डिलरले गाडी मागेको मागै छन्।' दासका अनुसार अहिले कम्पनीले आफ्नो क्षमतामा सुधार गरि मासिक १५ वटा गाडी बनाउनसक्ने भएको छ। पहिलो कम्पनीले मासिक ३ देखि ५ वटासम्म मात्र गाडी उत्पादन गर्न सक्थ्यो।  


'मुस्ताङ म्याक्स'को माग मात्र बढेको छैन, कम्पनीले आफ्नो वितरण सञ्जाललाई पनि विस्तार गर्दैछ। भट्टराईले चढ्न थालेपछि नै कम्पनीले राजधानी र दाङमा नयाँ डिलर नियुक्त गरेको छ। ग्रामिण भेगमा मात्र बिक्री हुने यो गाडी राजधानी भित्रैबाट पनि बिक्री भइरहेको छ। 

'माग धेरै छ, कम्पनीले माग अनुसार गाडी दिने अवस्था छैन,' सात महिनाअघि राजधानीको कुलेश्वरमा 'मुस्ताङ म्याक्स'को सोरुम खोलेका श्रीराम अटोमोबाइल्सका अध्यक्ष विजयराम कर्माचार्यले भने। उनका अनुसार हालसम्म उनले राजधानीबाट एक दर्जनबढी मुस्ताङ गाडी बिक्री गरिसकेका छन्। 

'कम्पनीको क्षमता थोरै छ,' कर्माचार्यले भने, 'ग्राहकले चाहेका बेलामा पनि हामीले गाडी दिनसक्दैनौ।' पहिले गाडीको कारोबार नगरेका कर्माचार्यले स्वदेशी गाडी बिक्री गर्न सुरु गरेका हुन्। 'हाम्रो अनुभवले मुस्ताङको बजार राम्रो छ भन्ने देखाएको छ,' कर्माचार्यले भने, 'प्रचारप्रसार हुन नसकेको रहेछ।' 

कर्माचार्यका अनुसार 'मुस्ताङ म्याक्स'का पिकअप, डबल क्याप र जीपमध्ये जीपको बिक्री राम्रो छ। धेरैले १३ सिट क्षमताको जीप मन पराएका छन्। कम्पनीले 'मुस्ताङ म्याक्स' भन्दा अघि बजारमा ल्याएको 'मुस्ताङ भिटु'को बिक्री भने खासै बढेको छैन। 

महाप्रबन्धक दासका अनुसार अहिले नेपालभरका डिलरमार्फत मासिक १० वटा जति गाडी बिक्री भइरहेका छन्। गत भदौअघि भने कम्पनीले मासिक २–३ वटा गाडी समेत बिक्री सकेको थिएन। पहिले देखिएका कमी कमजोरीलाई सुधार गर्दै बनाइएकाले नयाँ मोडेलको माग बढ्दो छ। 

…हामीले पहिलेकोभन्दा लुक्स पनि परिवर्तनको कोसिसमा छौ,' दासले भने, …यसलाई कसरी ग्राहकमैत्री बनाउने भन्नेमा हामी लागिरहेका छौ।' विशेषगरि पहाडी भु–भागका लागि उपयुक्त मानिएको …मुस्ताङ म्याक्स'ले गत वर्ष भदौपछि गति लिएको दासले बताए। 

स्वदेशी उत्पादन भएपनि सरकारले कर धेरै लगाएकाले कम्पनीले सस्तोमा गाडी उत्पादन गर्न नसकेको सञ्चालकहरुको दाबी छ। कम्पनीले अहिले आयात गर्ने पार्टस् र कच्चा पदार्थमा २५ प्रतिशत भन्सार र १३ प्रतिशत मूल्य अभिवृद्धि कर(भ्याट) तिर्दै आएको छ। उत्पादनपछि ४५ प्रतिशत अन्तशुल्क प्रतिशत १३ प्रतिशत भ्याट पनि तिर्नुपर्छ। भ्याटबाहेक अरु कर हटाइएपनि अहिलेको भन्दा निक्कै सस्तो पर्ने र ग्राहकले मुस्ताङ रोज्ने कम्पनीको दाबी छ। 

अहिले फुल अप्सन 'मुस्ताङ म्याक्स' १३ सिटे गाडीको मूल्य करिब २२ लाख पर्छ। फुल अप्सन गाडी नकिन्नेका लागि कम्पनीले 'मुस्ताङ म्याक्स' १३ सिटे जीप १७ लाख २५ हजार रुपैयाँमा दिन्छ। यसैगरी ११ सिटे जीपको भने १६ लाख ७५ हजार रुपैयाँ पर्छ। डलबक्याबको १७ लाख १० हजार र सिङ्गलक्याबको भने १३ लाख ८८ हजार रुपैयाँ पर्छ। 

चीनमा बनेको जिआई रिजर्भ टर्क इन्जिन प्रयोग गरिएको यो गाडीको क्षमता २ हजार ५ सय ४० सिसी छ। किसानका लागि आवश्यक पावर कार्टबाट उत्पादन सुरु हुलास मोटर्सले भारत र चीनमा बनेका पार्टस् र केही नेपालकै जोडेर गाडी बनाउने गरेको छ। कम्पनीका अनुसार करिब ६० प्रतिशत विदेशी र ४० प्रतिशत स्वदेशी कच्चापदार्थ 'मुस्ताङ म्याक्स'मा प्रयोग भएको छ। 

कम्पनीले अन्तशुल्क नलाग्दा वर्षको १ सय वटा भन्दा बढी गाडी उत्पादन गर्ने गरेकोमा अन्तशुल्क लगाएपछि भने वर्षको ३८ वटासम्ममा झरेको थियो। टु ह्विल र फोर ह्विल दुवै विशेषतायुक्त गाडी कम्पनीले उत्पादन गरेको छ। यो गाडी १ लिटर डिजेलमा १० किलोमिटरसम्म कुद्न सक्छ। कम्पनीले विराटनगर, पोखरा, नारायणगढ, हेटौडा, वुटवल, दाङ, महेन्द्रनगर, धनगढी, बनेपा र  काठमाडौंका डिलरमार्फत गाडी बेच्दै आएको छ। 

Comments

Popular posts from this blog

खरानी र खण्डहरको देश- २

देशको वर्तमान अवस्थाबारे लेखूँ कि नलेखूँ भन्ने मनस्थितिमा केही त लेख्नै पर्ने भयो। ००० सत्ता र त्यसका मठाधीशप्रति वर्षौँदेखि नागरिक तहमा गुम्सिएको आक्रोश यो पटक नवपुस्ताको अगुवाइमा अभिव्यक्त भयो। त्यो स्वतःस्फूर्त थियो। स्वचालित थियो। त्यसको कथा वा पटकथा कसैले लेखिदिएको थिएन। नेतृत्व थियो न त्यसलाई अवतरण गराउने खाका र तयारी। त्यो एउटा आँधी थियो, हुरी थियो, भूकम्प थियो। देशका सबै नदीमा आएको थाम्नै नसकिने बाढी थियो। स्वतःस्फूर्त र नेतृत्वविहीन आन्दोलन परम्परागत दलले गर्ने जस्तो सङ्गठित हुँदैन। आन्दोलनकारीमा दलीय अनुशासन हुँदैन। लक्ष्य र उद्देश्यहरू स्पष्ट नहुन सक्छन्। उपलब्धिलाई संस्थागत गर्ने मार्ग प्रस्ट नहुन सक्छ। त्यो थाहा पाउन इन्टरनेट र सामाजिक सञ्जालको व्यापक उपयोगबाट आह्वान भएका पछिल्ला आन्दोलन र अभियान हेरे पुग्छ। विगत दुई दशकभित्र संसारभरि भएका कैयौँ आन्दोलनको विश्लेषण गर्दा हुन्छ। चाहे ती अमेरिकाका ‘टी पार्टी मुभमेन्ट’, ‘अक्युपाई वालस्ट्रिट’ हुन् वा अरब वसन्त, हङ्कङको छाता आन्दोलन अनि विभिन्न देशमा चलेको पछिल्लो ‘नेपोबेबी’ वा ‘नेपोकिड्स’ अभियान, ती सबैको नतिजा लगभग उस्तै देखिन...

कविता

Tweet आङ साङ सुची विष्णु पोखरेल  मृत्युरेखा पार गर्दै गर्दा सम्झदैँ छु तिम्रा चम्किला आँखा जसमा देखिन्छन् प्रतिशोधका प्रतिच्छायाहरू थाहा छ तिमी बोल्न सक्ने छैनौ जसरी हिजो बोल्थ्यौ हास्न सक्ने छैनौ जसरी हिजो हास्थ्यौ र, यो पनि थाहा छ तिमी गर्जन सक्ने छैनौ बाघलेझैँ– जसरी नजरबन्दका बेला घरको कौसीमा निस्केर हात हल्लाउदै गर्जन्थ्यौ मृत्यु रेखा पार गर्दैगर्दा कुल्चिरहेछु, कैयौँ रात ढुकढुकी बिसाउन संघर्ष गर्दै प्राण त्यागेका आत्माहरू सुँघिरहेछु, तिनबाट निस्कने दुर्गन्ध नाघिरहेछु, पिताको छातिमा गोली वर्षदाकी तिमी जस्तै कैयौँ नानीको बलात्कृत जाँघबाट चुहिएका रक्तरेखाहरू ओ ! मेरी शान्ति र अहिंसाकी प्रतिमूर्ति ! म आफ्नै भूमीबाट घरबारविहीन भएर मृत्युरेखा पार गर्दैगर्दा तिमी भन्दैछौ– ‘मेरो देशले कसैलाई पनि घरबारविहीन बनाएको छैन’ मेरी प्यारी शान्तिकी प्रतिमूर्ति ! एकपटक तिम्रो बैठक कक्षमा जाऊ र, सोध भित्तामा झुन्ड्याएको अल्फ्रेड नोबेललाई ‘साच्चै म सत्य बोलिरहेकी छु ?’ सायद नोबेल आउँनेछ चिहानबाट उठेर अनि, भन्नेछ– ‘तिमी सत्य बोल्दैछौ वा असत्य मलाई थ...