Skip to main content

सार्कमा व्यवसायीक स्टिकर भिसा दोब्बर

सार्कका वाणिज्य मन्त्री र निजी क्षेत्रका प्रतिनिधि यस क्षेत्रका व्यवसायीले पाउदै आएको ‘बिजनेस स्टिकर भिसा’को कोटा बढाउन सैदान्तिकरुपमा सहमत भएका छन्।
यो सहमतीले सार्क राष्ट्रका निजी क्षेत्रबिचको सम्बन्ध अफ फराकिलो भई क्षेत्रीय लगानी र व्यवासयीक वातावरण अभिवृद्धि हुनेछ। भारतको नयाँदिल्लीमा शनिबार सम्पन्न पाँचौ ‘सार्क व्यावसायिक सम्मेलन’मा सहभागी आठ राष्ट्रका वाणिज्य मन्त्री र निजी क्षेत्रका प्रतिनिधि भिसा स्टिकर कोटा बढाउन सहमत भएका हुन्। वाणिज्य मन्त्रीहरु सहमत भएपनि यस्तो भिसाको कोटा बढाउन भने सार्क राष्ट्रका गृह मन्त्रालय र अध्यागमन विभागका अधिकारीको बैठकले निर्णय गर्नुपर्नेछ।
२०६७ माघमा भुटानमा भएको सार्कको मन्त्रीस्तरिय बैठकले स्टिकर भिसाको अवधारणा ल्याएपछि सम्बन्धित मुलुकको परराष्ट्र मन्त्रालयले यस्तो भिसा जारी गर्दै आएको छ। व्यवसायी सहित, सांसद, कुटनीतिज्ञ, पत्रकारलगायत १९ समूहका व्यक्तिलाई यस्तो भिसा सुविधा छ। त्यसमध्ये व्यवसायीलाई भने प्रत्येक मुलुकले दुई सयको कोटा लगाएका छन्। यो संख्यालाई बढाएर पाँच सय पु¥याउन भारतीय वाणिज्य मन्त्री आनन्द शर्माले सम्मेलनमा प्रस्ताव गरेका थिए।
‘भारतीय वाणिज्य मन्त्रीले राखेको प्रस्तावमा सहमती जनाउदै सम्मेलनले त्यसलाई कार्यन्वनको बाटोमा लान सुझाव दिएको छ’, अर्थ तथा व्यापार क्षेत्र हेर्ने भारतस्थित नेपाली दुतावासका सहसचिव विष्णु लम्सालले अन्नपूर्णसँग टेलिफोनमा भने। लम्सालका अनुसार सम्मेलनले निकालेका निश्कर्षहरुलाई सुझावकोरुपमा लिएर सार्क मुलुकका सम्बन्धित मन्त्रालयले कार्यान्वयनका लागि पहल गर्नेछन्।
सार्क सदस्य आठवटै मुलुकका वाणिज्य मन्त्री समेत सहभागी सम्मेलनमा सम्बोधन गर्दै भारतीय वाणिज्य मन्त्री शर्माले यस्तो प्रस्ताव गरेका थिए। उनले यस्तो भिसा स्टिकरको कोटा बढाउनका लागि आफुले विशेष पहल गर्ने बनाएका थिए।
यस्तो भिसा स्टिकर लिदा तोकिएको क्षेत्रका व्यक्तिहरुले भिसा प्रणालीको झन्झट बेहोर्नु पर्दैन। यस्तो भिसा स्टिकर पाउनेले तीनदेखि ६ महिनासम्म सार्क मुलुकभर आवतजावत गर्न पाउँछन्। विशेषगरि व्यवसायीलाई आफ्नो व्यापार प्रवद्र्धन गर्नका लागि यस्तो भिसा स्टिकरले मद्दत गर्नेछ। सार्क मुलुकका व्यवसायीका छाता संगठनहरुले यस्तो भिसा स्टिकरको संख्या बढाउन माग गर्दै आएका छन्।
सम्मेलनमा नेपालले भने जल, हवाई, सडक र रेल सञ्जालमार्फत व्यापार विस्तारमा सहजीकरणको प्रस्ताव राखेको लम्सालले बताए। उनका अनुसार सार्क क्षेत्रका व्यवसायीले प्रवेशाज्ञा सहजीकरणका साथ सार्क मुलुकमा समान उर्जा नीति लागू गर्न माग सुझाव दिएका छन्।
सम्मेलनको समापनमा बोल्दै अर्थ, उद्योग, वाणिज्य तथा आपूर्ति मन्त्री शंकरप्रसाद कोइरालाले सार्कमा एकिकृत क्षेत्रीय व्यापारबाट फाइदा लिने उपायको खोजी गरिनुपर्ने बताएको उनका प्रेस सल्लाहकार संकेत कोइराललो जनाएका छन्। सार्क पाकृतिक सम्पदाको प्रचुर सम्भावना बोकेको क्षेत्र भएकाले व्यापार सहजीकरणको माध्यमबाट सामूहिक फाइदा लिन सक्नुपर्नेमा जोड दिए। कोइरालाले अन्तरदेसीय उर्जाको प्रसारण तथा क्षमता विस्तारमा ध्यान दिनुपर्ने आवश्यकता औल्याए।
यसैबिच मन्त्री कोइरालाले भारतीय समकक्षी शर्मासँग विशाखपटनम बन्दरगाह उपयोग गर्न दिन आग्रह गरेका छन्। उनले शनिबार शर्मालाई भेटेर यस्तो आग्रह गरेका हुन्। सम्मेलनमा भाग लिन गएका कोइरालाले एक महिनाअघि काठमाडौंमा सम्पन्न नेपाल–भारत वाणिज्य सचिवस्तरिय बैठकका निर्णय कार्यान्वयन गर्न पनि आग्रह गरे। उनले बैठकका निर्णय कार्यान्वयनका लागि नेपाली टोली भारत आउन लागेको जानकारी शर्मालाई गराएका थिए।


Comments

Popular posts from this blog

खरानी र खण्डहरको देश- २

देशको वर्तमान अवस्थाबारे लेखूँ कि नलेखूँ भन्ने मनस्थितिमा केही त लेख्नै पर्ने भयो। ००० सत्ता र त्यसका मठाधीशप्रति वर्षौँदेखि नागरिक तहमा गुम्सिएको आक्रोश यो पटक नवपुस्ताको अगुवाइमा अभिव्यक्त भयो। त्यो स्वतःस्फूर्त थियो। स्वचालित थियो। त्यसको कथा वा पटकथा कसैले लेखिदिएको थिएन। नेतृत्व थियो न त्यसलाई अवतरण गराउने खाका र तयारी। त्यो एउटा आँधी थियो, हुरी थियो, भूकम्प थियो। देशका सबै नदीमा आएको थाम्नै नसकिने बाढी थियो। स्वतःस्फूर्त र नेतृत्वविहीन आन्दोलन परम्परागत दलले गर्ने जस्तो सङ्गठित हुँदैन। आन्दोलनकारीमा दलीय अनुशासन हुँदैन। लक्ष्य र उद्देश्यहरू स्पष्ट नहुन सक्छन्। उपलब्धिलाई संस्थागत गर्ने मार्ग प्रस्ट नहुन सक्छ। त्यो थाहा पाउन इन्टरनेट र सामाजिक सञ्जालको व्यापक उपयोगबाट आह्वान भएका पछिल्ला आन्दोलन र अभियान हेरे पुग्छ। विगत दुई दशकभित्र संसारभरि भएका कैयौँ आन्दोलनको विश्लेषण गर्दा हुन्छ। चाहे ती अमेरिकाका ‘टी पार्टी मुभमेन्ट’, ‘अक्युपाई वालस्ट्रिट’ हुन् वा अरब वसन्त, हङ्कङको छाता आन्दोलन अनि विभिन्न देशमा चलेको पछिल्लो ‘नेपोबेबी’ वा ‘नेपोकिड्स’ अभियान, ती सबैको नतिजा लगभग उस्तै देखिन...

कविता

Tweet आङ साङ सुची विष्णु पोखरेल  मृत्युरेखा पार गर्दै गर्दा सम्झदैँ छु तिम्रा चम्किला आँखा जसमा देखिन्छन् प्रतिशोधका प्रतिच्छायाहरू थाहा छ तिमी बोल्न सक्ने छैनौ जसरी हिजो बोल्थ्यौ हास्न सक्ने छैनौ जसरी हिजो हास्थ्यौ र, यो पनि थाहा छ तिमी गर्जन सक्ने छैनौ बाघलेझैँ– जसरी नजरबन्दका बेला घरको कौसीमा निस्केर हात हल्लाउदै गर्जन्थ्यौ मृत्यु रेखा पार गर्दैगर्दा कुल्चिरहेछु, कैयौँ रात ढुकढुकी बिसाउन संघर्ष गर्दै प्राण त्यागेका आत्माहरू सुँघिरहेछु, तिनबाट निस्कने दुर्गन्ध नाघिरहेछु, पिताको छातिमा गोली वर्षदाकी तिमी जस्तै कैयौँ नानीको बलात्कृत जाँघबाट चुहिएका रक्तरेखाहरू ओ ! मेरी शान्ति र अहिंसाकी प्रतिमूर्ति ! म आफ्नै भूमीबाट घरबारविहीन भएर मृत्युरेखा पार गर्दैगर्दा तिमी भन्दैछौ– ‘मेरो देशले कसैलाई पनि घरबारविहीन बनाएको छैन’ मेरी प्यारी शान्तिकी प्रतिमूर्ति ! एकपटक तिम्रो बैठक कक्षमा जाऊ र, सोध भित्तामा झुन्ड्याएको अल्फ्रेड नोबेललाई ‘साच्चै म सत्य बोलिरहेकी छु ?’ सायद नोबेल आउँनेछ चिहानबाट उठेर अनि, भन्नेछ– ‘तिमी सत्य बोल्दैछौ वा असत्य मलाई थ...