Skip to main content

अध्यक्ष नहुदा दूरसञ्चार प्राधिकरण अस्तव्यस्त

प्रमुख विहिन हुदा दूरसञ्चार क्षेत्रको नियामक निकाय नेपाल दूरसञ्चार प्राधिकरण अस्तव्यस्त भएको छ।
करिब डेढ वर्षदेखि प्राधिकरण प्रमुख विहिन अवस्थामा चलिरहेको छ। तत्कालित अध्इक्ष भेषराज कँडेलले राजिनामा दिएपछि नियुक्त भएका दिगम्बर झाका विरुद्ध परेको मुद्दा किनारा नलाग्दा प्राधिकरण अस्तव्यस्त भएको हो।
‘अध्यक्षको विषयमा टुङ्गो नलाग्दा हामीले दैनिक काम बाहेक कुनै पनि महत्वपूर्ण निर्णय गर्न सकेका छैनौ’, प्राधिकरणका प्रवक्त कैलाशप्रसाद न्यौपानेले भने, ‘अध्यक्षका विषयमा टुङ्गो नलाग्दा धेरै कामहरु रोकिएका छन्।’ अध्यक्षको अभावमा प्राधिकरणले दिर्घकालिन महत्व राख्ने निर्णय गर्न नसकेको उनले बताए।
यसले नेपालको दूरसञ्चार क्षेत्रमा नकारात्मक प्रभाव परेको न्यौपानेले बताए। प्राधिकरणका तत्कालिन अध्यक्ष कँडेलले २०६९ साउन १७ गते राजिनामा दिएका थिए। त्यसपछि सरकारले दिगम्बर झालाई २०६९ मंसिर २१ गते अध्यक्ष नियुक्त गरेको थियो।
झाको योग्यता प्राधिकरणको अध्यक्ष हुनका लागि उपयुक्त नभएको भन्दै सर्वोच्च अदालतमा परेको मुद्दा हालसम्म किनारा लाग्न सकेको छैन। बारम्बार सर्वोच्चबाट यो मुद्दाको पेसी सर्ने गरेको छ। पेसी सरेर मुद्दाका बारे किनारा नलाग्दा प्राधिकरण अध्यक्ष विहिन भएको हो।
झाविरुद्ध मुद्दा परेर प्राधिकरण नेतृत्व विहिन भएपछि सरकारले दूरसञ्चार प्राधिकरण ऐन अनुसार बाधा अड्काउ फुकाउ आदेश अनुसार वरिष्ठ सदस्यको अध्यक्षतामा बैठक बस्न सक्ने व्यवस्था गरेको थियो। बाधा अड्काउ फुकाउ निर्णय र त्यहि निर्णयमा टेकेर गत चैत २९ गते प्राधिकरणले गरेको एकिकृत लाइसेन्स दिने निर्णय विरुद्ध पनि सर्वोच्चमा मुद्दा परेको थियो।
अध्यक्ष विरुद्ध बाहेकका प्राधिकरण सम्बन्धि अन्य सबै सातवटा मुद्दालाई भने सर्वोच्चले गत असोज १ गते नै खारेज गरिदिएको छ। मुद्दा खारेज भएपनि अध्यक्षको अनुपस्थितीमा वरिष्ठ सदस्यको अध्यक्षतामा बस्ने बैठकले सबैखाले निर्णय गर्न नसक्ने प्रवक्त न्यौपानेले बताए।
प्राधिकरणमा अध्यक्ष नहुदा कतिपय बन्नुपर्ने नीति नियमहरु समयमा बन्न सकेका छैनन्। त्यस्तै प्राधिकरणका कर्मचारीमा पनि काम गर्न पाइदैन भन्ने मानसिकता विकास भएर गएको त्यहा कार्यरत अधिकारीहरु बताउँछन्। ‘अध्यक्ष नभएपछि हामी पनि मियो बिना दाई गर्ने गोरु जस्तो भएका छौ’, प्राधिकरणका एक कर्मचारीले भने, ‘प्रमुख नहुदा कसैलाई मस्ती कसैलाई सास्ती भएको छ।’
प्राधिकरणको कार्यकारी प्रमुख नुहदा दूरसञ्चार कम्पनीहरुले गरेको गलत काममा समेत कर्मचारीले केही कारबाही नगरेको कतिपय कर्मचारीहरु नै आरोप लगाउछन्। ‘अध्यक्ष नभएपछि कसैलाई पनि मतलब छैन, कम्पनीहरुले गर्ने गलत काममा पनि आँखा चिम्लने काम हुन्छ’, ती कर्मचारीले भने।







 

Comments

Popular posts from this blog

खरानी र खण्डहरको देश- २

देशको वर्तमान अवस्थाबारे लेखूँ कि नलेखूँ भन्ने मनस्थितिमा केही त लेख्नै पर्ने भयो। ००० सत्ता र त्यसका मठाधीशप्रति वर्षौँदेखि नागरिक तहमा गुम्सिएको आक्रोश यो पटक नवपुस्ताको अगुवाइमा अभिव्यक्त भयो। त्यो स्वतःस्फूर्त थियो। स्वचालित थियो। त्यसको कथा वा पटकथा कसैले लेखिदिएको थिएन। नेतृत्व थियो न त्यसलाई अवतरण गराउने खाका र तयारी। त्यो एउटा आँधी थियो, हुरी थियो, भूकम्प थियो। देशका सबै नदीमा आएको थाम्नै नसकिने बाढी थियो। स्वतःस्फूर्त र नेतृत्वविहीन आन्दोलन परम्परागत दलले गर्ने जस्तो सङ्गठित हुँदैन। आन्दोलनकारीमा दलीय अनुशासन हुँदैन। लक्ष्य र उद्देश्यहरू स्पष्ट नहुन सक्छन्। उपलब्धिलाई संस्थागत गर्ने मार्ग प्रस्ट नहुन सक्छ। त्यो थाहा पाउन इन्टरनेट र सामाजिक सञ्जालको व्यापक उपयोगबाट आह्वान भएका पछिल्ला आन्दोलन र अभियान हेरे पुग्छ। विगत दुई दशकभित्र संसारभरि भएका कैयौँ आन्दोलनको विश्लेषण गर्दा हुन्छ। चाहे ती अमेरिकाका ‘टी पार्टी मुभमेन्ट’, ‘अक्युपाई वालस्ट्रिट’ हुन् वा अरब वसन्त, हङ्कङको छाता आन्दोलन अनि विभिन्न देशमा चलेको पछिल्लो ‘नेपोबेबी’ वा ‘नेपोकिड्स’ अभियान, ती सबैको नतिजा लगभग उस्तै देखिन...

कविता

Tweet आङ साङ सुची विष्णु पोखरेल  मृत्युरेखा पार गर्दै गर्दा सम्झदैँ छु तिम्रा चम्किला आँखा जसमा देखिन्छन् प्रतिशोधका प्रतिच्छायाहरू थाहा छ तिमी बोल्न सक्ने छैनौ जसरी हिजो बोल्थ्यौ हास्न सक्ने छैनौ जसरी हिजो हास्थ्यौ र, यो पनि थाहा छ तिमी गर्जन सक्ने छैनौ बाघलेझैँ– जसरी नजरबन्दका बेला घरको कौसीमा निस्केर हात हल्लाउदै गर्जन्थ्यौ मृत्यु रेखा पार गर्दैगर्दा कुल्चिरहेछु, कैयौँ रात ढुकढुकी बिसाउन संघर्ष गर्दै प्राण त्यागेका आत्माहरू सुँघिरहेछु, तिनबाट निस्कने दुर्गन्ध नाघिरहेछु, पिताको छातिमा गोली वर्षदाकी तिमी जस्तै कैयौँ नानीको बलात्कृत जाँघबाट चुहिएका रक्तरेखाहरू ओ ! मेरी शान्ति र अहिंसाकी प्रतिमूर्ति ! म आफ्नै भूमीबाट घरबारविहीन भएर मृत्युरेखा पार गर्दैगर्दा तिमी भन्दैछौ– ‘मेरो देशले कसैलाई पनि घरबारविहीन बनाएको छैन’ मेरी प्यारी शान्तिकी प्रतिमूर्ति ! एकपटक तिम्रो बैठक कक्षमा जाऊ र, सोध भित्तामा झुन्ड्याएको अल्फ्रेड नोबेललाई ‘साच्चै म सत्य बोलिरहेकी छु ?’ सायद नोबेल आउँनेछ चिहानबाट उठेर अनि, भन्नेछ– ‘तिमी सत्य बोल्दैछौ वा असत्य मलाई थ...