Skip to main content

दैनिक ३८४ मिटर सडक

मुलुकमा दैनिक ६ सय १५ थान साना/ठूला सवारी साधन थपिन्छन्, अनि सडकचाहिँ ? तपाईंलाई लाग्दो हो, केही किलोमिटर । हैन दैनिक ३ सय ८३ मिटर मात्र कालोपत्रे सडक थपिन्छ । यो कुनै अनुमान होइन, बिहीबार सार्वजनिक आर्थिक सर्वेक्षणको वार्षिक तथ्यांक केलाउँदा निस्किएको विवरण हो ।
सरकारी तथ्यांकअनुसार चालू आर्थिक वर्षको आठ महिनामा सडक विभागमार्फत ९२ किलोमिटर मात्र कालोपत्रे सडक विस्तार भएको छ । प्रत्येक महिनालाई ३० दिनको मानेर दैनिक सडक विस्तारको तथ्यांक निकाल्दा जम्मा ३ सय ८३ मिटर मात्र सडक विस्तार भएको देखिन्छ ।
जुन गत वर्षको तुलनामा साढे ५ सय प्रतिशतले कम हो । विभागले मुख्य सडक निर्माण गर्ने गर्छ । साना र ग्रामीण तहका सडक भने स्थानीय निकायले पनि निर्माण गर्छन् ।
गत वर्षको वार्षिक तथ्यांकलाई दैनिकमा रूपान्तरण गर्ने हो भने प्रत्येक दिन डेढ किमिभन्दा बढी कालोपत्रे सडक बनेको देखिन्छ । अघिल्लो वर्ष ६ सय एक किमि कालोपत्रे सडक विस्तार भएको थियो ।

यसै अवधिमा थपिएका सवारी साधनको संख्या भने १ लाख ४७ हजार ७ सय ८२ रहेको छ । जसलाई दैनिकमा भाग लगाउने हो भने ६ सय १५ थान पर्न आउँछ ।
सर्वेक्षणको तथ्यांकले ठूलो मात्रामा सवारी साधन थपिए पनि त्यही अनुपातमा सडक नबन्ने क्रमले आर्थिक वर्ष २०७२/७३ मा समेत निरन्तरता पाएको देखाएको छ । गाडीको अनुपातमा सडक नबन्दा फराकिला सहरी सडक सवारी चापले साँघुरिएका छन् भने ग्रामीण क्षेत्रमा विकासको गति रोकिएको छ ।
यातायात पूर्वाधारलाई विकासको मेरुदण्ड मानिन्छ । तर, नेपालमा भने सवारी गुडाउन आवश्यक पर्ने सडक निर्माणले तीव्रता पाउनुको साटो घट्दै गइरहेको देखिएको छ । चालू वर्षको सडक विस्तारलाई हेर्ने हो भने दुई वर्षअघि तुलनामा ४ सय ८४ प्रतिशतले कम देखिएको छ ।
सार्वजनिक खरिद ऐनको कार्यान्वयन, समयमा अख्तियारी नपुग्ने, ठेक्कापट्टामा ढिलाइ, वातावरण प्रभाव मूल्यांकन, जग्गा प्राप्ति र रूख कटान स्वीकृतिमा अवरोधलगायत कारणले सडक विस्तार हुन नसेको सर्वेक्षणमा उल्लेख छ ।
सडक विस्तार कार्य सुस्त हुँदा यसै वर्ष अन्त्य हुने तेह्रौं योजनामा समावेश सबै जिल्ला सदरमुकाममा सडक पुर्‍याउने लक्ष्यसमेत पूरा हुन सकेन । अझै सरकारले हुम्ला र डोल्पा सदरमुकामलाई सडक सञ्जालमा जोड्न सकेको छैन ।
कालोपत्रे मात्र होइन अरू खाले सडक विस्तारसमेत कम हुँदै गएको छ । चालू आर्थिक वर्षको आठ महिनामा २ सय ७० किमि मात्र माटे सडक (नयाँ सडक) विस्तार भयो । जुन अघिल्लो वर्षकोभन्दा १ सय ४० प्रतिशतले कम हो । यो दुई वर्षअघि विस्तार भएको नयाँ सडकसँग तुलना गर्ने हो भने यो झन्डै ३ सय ४० प्रतिशतले कम हुन आउँछ ।
चालू वर्षको आठ महिनामा १ सय ३२ किमि सडक खण्डास्मितमा स्तरोन्नति भएको छ । गत वर्ष भने ४ सय १ किलोमिटर सडकलाई स्तरोन्नति गरिएको थियो । सडक निर्माण नै कम भएपछि चालू वर्षको आठ महिनामा जम्मा २४ वटा पुल मात्र निर्माण भएका छन् । गत वर्ष ७२ वटा पुल निर्माण भएका थिए ।
सर्वेक्षणअनुसार स्थानीय निकायबाट निर्माण हुने ग्रामीण सडकको विस्तार पनि घटेको छ । चालू आर्थिक वर्षको आठ महिनामा स्थानीय निकायबाट जम्मा ७२ किमि सडक कालोपत्रे भएको छ । अघिल्लो वर्ष १ हजार ६ सय ९७ किमि सडक कालोपत्रे भएको थियो ।
यसैगरी चालू वर्षको आठ महिनामा १३ किमि सडक ग्राभेल र १ सय ५३ किमि कच्ची सडक विस्तार भएको छ । गत वर्ष १२ हजार ५ सय ४८ किमि सडक ग्राभेल भएको थियो भने ३८ हजार ८ सय ९८ किमि कच्ची सडक बनेको थियो ।

Comments

Popular posts from this blog

खरानी र खण्डहरको देश- २

देशको वर्तमान अवस्थाबारे लेखूँ कि नलेखूँ भन्ने मनस्थितिमा केही त लेख्नै पर्ने भयो। ००० सत्ता र त्यसका मठाधीशप्रति वर्षौँदेखि नागरिक तहमा गुम्सिएको आक्रोश यो पटक नवपुस्ताको अगुवाइमा अभिव्यक्त भयो। त्यो स्वतःस्फूर्त थियो। स्वचालित थियो। त्यसको कथा वा पटकथा कसैले लेखिदिएको थिएन। नेतृत्व थियो न त्यसलाई अवतरण गराउने खाका र तयारी। त्यो एउटा आँधी थियो, हुरी थियो, भूकम्प थियो। देशका सबै नदीमा आएको थाम्नै नसकिने बाढी थियो। स्वतःस्फूर्त र नेतृत्वविहीन आन्दोलन परम्परागत दलले गर्ने जस्तो सङ्गठित हुँदैन। आन्दोलनकारीमा दलीय अनुशासन हुँदैन। लक्ष्य र उद्देश्यहरू स्पष्ट नहुन सक्छन्। उपलब्धिलाई संस्थागत गर्ने मार्ग प्रस्ट नहुन सक्छ। त्यो थाहा पाउन इन्टरनेट र सामाजिक सञ्जालको व्यापक उपयोगबाट आह्वान भएका पछिल्ला आन्दोलन र अभियान हेरे पुग्छ। विगत दुई दशकभित्र संसारभरि भएका कैयौँ आन्दोलनको विश्लेषण गर्दा हुन्छ। चाहे ती अमेरिकाका ‘टी पार्टी मुभमेन्ट’, ‘अक्युपाई वालस्ट्रिट’ हुन् वा अरब वसन्त, हङ्कङको छाता आन्दोलन अनि विभिन्न देशमा चलेको पछिल्लो ‘नेपोबेबी’ वा ‘नेपोकिड्स’ अभियान, ती सबैको नतिजा लगभग उस्तै देखिन...

बाबुराम बहिर्गमनको अर्थ

Tweet पूर्व प्रधानमन्त्री बाबुराम भट्टराईले पार्टी छाडेपछि धेरैखाले अड्कलबाजी चलिरहेका छन् । सबैका आफ्नै आफ्नै विश्लेषण छन् । हेराई र दृष्टिकोण फरक हुनु स्वभाविकै हो ।  बाबुरामको बहिर्गमनको पछाडी पार्टीभित्रको असन्तुष्टिको भूमिका छ या अरु केही? भविश्यमा जनताले स्वतः अनुभुत गर्लान् । तर, राजनीतिक संयोगहरुले भने बाबुरामको बहिर्गमनमा पार्टीभित्रको आन्तरिक कारणभन्दा भन्दा अन्य कुरालाई नै संकेत गरिरहेका छन् । हामीले एकपटक पछाडी फर्केर हेर्ने हो भने, कटुवाल प्रकरणपछि मधेसी जनअधिकार फोरमबाट विजय गच्छदार बाहिरिदाका बखत पनि यस्तै राजनीतिक संयोग जुरेका थिए ।  उसबेला फोरमबाट गच्छदार बाहिरिदा मुलुकलाई जति घाटा भएको थियो, बाबुराम बहिर्गमनले भने त्यसकोभन्दा धेरै गुणा ठूलो घाटा लगाउने संकेतहरु देखिएका छन् । संविधानसभाबाट संविधान पारित हुदाका बखतसम्म जसरी पनि संविधान ल्याएरै छाड्ने संकल्प देखाएका बाबुराम किन एकाएक पार्टीबाटै बाहिरिए? वास्तविक उत्तर स्वयं बाबुराम बाहेक अरुलाई थाहा छैन । तर, नेपालमा देखिएका पछिल्ला घटनाक्रम, तिनमा भारतको भूमिका र बाबुरामको बहिर्गमन संयोग मात्र हु...