Skip to main content

१० महिनामा ३१ अर्बको अन्न आयात

  • कोदो र फापरसमेत आयात 
  • अर्थतन्त्र धरापमा पर्न सक्छ : आचार्य

धान, चामल, मकै, गहुँजस्ता अन्न किन्नका लागि १० महिनामै ३१ अर्ब रुपैयाँ बिदेसिएको छ । भन्सार विभागका अनुसार चालू आर्थिक वर्षको १० महिनामा ३१ अर्ब ६ करोड १३ लाख रुपैयाँको अन्न आयात भएको छ । यो गत वर्षको सोही अवधिको तुलनामा झन्डै १० प्रतिशत बढी हो । 

गत वर्ष यसै अवधिमा २८ अर्ब ४३ करोड १२ लाख ९५ हजार रुपैयाँको मात्र अन्न आयात भएको थियो । अन्नमा सबैभन्दा बढी चामल आयात हुने गरेको छ । अहिले चामलसँगै गहुँ, मकै, कोदो, फापर, जुनेलोजस्ता अन्नसमेत आयात हुन थालेका छन् । यस वर्षको १० महिनामा धान र चामल सबैभन्दा बढी आयात भएको छ । यस अवधिमा करिब साढे ४ लाख टन धान–चामल आयात भएको छ । विभागका अनुसार भारतबाट मात्र १८ अर्ब १८ करोड ३ लाख रुपैयाँ बराबरको धान र चामल आयात भएको छ । यसैगरी चीन, थाइल्यान्ड, बहराइन, अमेरिका, कोरिया, मलेसिया, जापान, इटाली, सिंगापुरलगायत मुलुकबाट समेत धान र चामल आएको विभागको तथ्यांकमा देखिन्छ । 

धान–चामलपछि सबैभन्दा धेरै आयात भएको अन्नमा मकै पर्छ । दाना उद्योगको कच्चा पदार्थका रूपमा प्रयोग हुने भएकाले मकैको आयात बढेको व्यवसायीहरू बताउँछन् । चालू आर्थिक वर्षको १० महिनामा ७ अर्ब १५ करोड ९६ लाख रुपैयाँको मकै आयात भएको छ । आयात गत वर्ष ५ अर्ब २५ करोड ४० लाख ५३ रुपैयाँको मात्र मकै आयात भएको थियो । नेपालमा भारत, चीन, अर्जेटिना र ब्राजिलबाट मकै आयात भएको छ । यसैगरी गहुँको आयात पनि बढेको छ । गत वर्षको १० महिनामा १ अर्ब ६६ करोड ८० लाख रुपैयाँको गँहु आयात भएकामा चालू आर्थिक वर्षको १० महिनामा भने ४ अर्ब १४ करोड ५७ लाख रुपैयाँको गहुँ आयात भयो । भारत, चीन र इटालीबाट गहुँ आयात भएको हो । भन्सार विभागका महानिर्देशक शिशिर ढुंगानाले पनि अन्नको आयात वृद्धि भइरहेको बताए । उनले धान–चामल, मकै र गहुँजस्ता अन्न मुख्य रूपमा आयात हुने गरेको जानकारी दिए ।

अर्थशास्त्री केशव आचार्यका अनुसार जनशक्ति कृषिप्रति निरुत्साहित भई बिदेसिने क्रम बढेकाले आयात बढेको हो । ‘मुलुकका धेरै स्थानमा खेतीयोग्य जमिन बाँझै छन्,’ उनले भने, ‘खासगरी खाद्यान्न बाली लगाउने क्रम घटेकाले अन्न आयात बढेको हो ।’ उनका अनुसार कामदार अभाव, नगदी बालीमा आकर्षण, उच्च लागतलगायत कारणले पनि अन्नको आयात बढेको हो । ‘भारतमा उच्च अनुदान छ, त्यसले भाउ सस्तो पर्छ,’ उनले भने, ‘भारतको तुलनामा नेपालमा अन्नको उत्पादन लागत बढी छ, त्यसैले भाउ पनि उच्च नै छ ।’ नेपालको भाउ उच्च हुँदा व्यवसायीले भारतबाट सस्तोमा अन्न ल्याउने गरेका छन् । 

विप्रेषण आयले गर्दा उपभोगमुखी संस्कृति विकास हुँदा पनि अन्न आयात बढेको उनले बताए । ‘यस्तो खाले आयात वृद्धिले अर्थतन्त्रलाई धरापमा पार्न सक्छ,’ उनले भने, ‘विप्रेषण आयमा कमी आउने बित्तिकै हामीसँग आयात गर्ने रकम हुँदैन, हाम्रो उत्पादन पनि छैन, यसले अर्थतन्त्र तहसनहस पार्न सक्छ ।’

Comments

Popular posts from this blog

खरानी र खण्डहरको देश- २

देशको वर्तमान अवस्थाबारे लेखूँ कि नलेखूँ भन्ने मनस्थितिमा केही त लेख्नै पर्ने भयो। ००० सत्ता र त्यसका मठाधीशप्रति वर्षौँदेखि नागरिक तहमा गुम्सिएको आक्रोश यो पटक नवपुस्ताको अगुवाइमा अभिव्यक्त भयो। त्यो स्वतःस्फूर्त थियो। स्वचालित थियो। त्यसको कथा वा पटकथा कसैले लेखिदिएको थिएन। नेतृत्व थियो न त्यसलाई अवतरण गराउने खाका र तयारी। त्यो एउटा आँधी थियो, हुरी थियो, भूकम्प थियो। देशका सबै नदीमा आएको थाम्नै नसकिने बाढी थियो। स्वतःस्फूर्त र नेतृत्वविहीन आन्दोलन परम्परागत दलले गर्ने जस्तो सङ्गठित हुँदैन। आन्दोलनकारीमा दलीय अनुशासन हुँदैन। लक्ष्य र उद्देश्यहरू स्पष्ट नहुन सक्छन्। उपलब्धिलाई संस्थागत गर्ने मार्ग प्रस्ट नहुन सक्छ। त्यो थाहा पाउन इन्टरनेट र सामाजिक सञ्जालको व्यापक उपयोगबाट आह्वान भएका पछिल्ला आन्दोलन र अभियान हेरे पुग्छ। विगत दुई दशकभित्र संसारभरि भएका कैयौँ आन्दोलनको विश्लेषण गर्दा हुन्छ। चाहे ती अमेरिकाका ‘टी पार्टी मुभमेन्ट’, ‘अक्युपाई वालस्ट्रिट’ हुन् वा अरब वसन्त, हङ्कङको छाता आन्दोलन अनि विभिन्न देशमा चलेको पछिल्लो ‘नेपोबेबी’ वा ‘नेपोकिड्स’ अभियान, ती सबैको नतिजा लगभग उस्तै देखिन...

कविता

Tweet आङ साङ सुची विष्णु पोखरेल  मृत्युरेखा पार गर्दै गर्दा सम्झदैँ छु तिम्रा चम्किला आँखा जसमा देखिन्छन् प्रतिशोधका प्रतिच्छायाहरू थाहा छ तिमी बोल्न सक्ने छैनौ जसरी हिजो बोल्थ्यौ हास्न सक्ने छैनौ जसरी हिजो हास्थ्यौ र, यो पनि थाहा छ तिमी गर्जन सक्ने छैनौ बाघलेझैँ– जसरी नजरबन्दका बेला घरको कौसीमा निस्केर हात हल्लाउदै गर्जन्थ्यौ मृत्यु रेखा पार गर्दैगर्दा कुल्चिरहेछु, कैयौँ रात ढुकढुकी बिसाउन संघर्ष गर्दै प्राण त्यागेका आत्माहरू सुँघिरहेछु, तिनबाट निस्कने दुर्गन्ध नाघिरहेछु, पिताको छातिमा गोली वर्षदाकी तिमी जस्तै कैयौँ नानीको बलात्कृत जाँघबाट चुहिएका रक्तरेखाहरू ओ ! मेरी शान्ति र अहिंसाकी प्रतिमूर्ति ! म आफ्नै भूमीबाट घरबारविहीन भएर मृत्युरेखा पार गर्दैगर्दा तिमी भन्दैछौ– ‘मेरो देशले कसैलाई पनि घरबारविहीन बनाएको छैन’ मेरी प्यारी शान्तिकी प्रतिमूर्ति ! एकपटक तिम्रो बैठक कक्षमा जाऊ र, सोध भित्तामा झुन्ड्याएको अल्फ्रेड नोबेललाई ‘साच्चै म सत्य बोलिरहेकी छु ?’ सायद नोबेल आउँनेछ चिहानबाट उठेर अनि, भन्नेछ– ‘तिमी सत्य बोल्दैछौ वा असत्य मलाई थ...