Skip to main content

सुनचाँदीमा बढी कर छली

सुनचाँदी र कपडा व्यवसायी अरूभन्दा कर छलीमा अगाडि देखिएका छन् । राजस्व अनुसन्धान विभागले सामान बरामद गरी कारबाही अघि बढाएको तथ्यांकका आधारमा सुनचाँदी र कपडा व्यापारीले बढी कर छल्ने गरेका हुन् । विभागले चालु आर्थिक वर्षको जेठसम्म बरामद गरेका सामान र तिनको कारोबार विवरण हेर्दा सबैभन्दा धेरै कपडा व्यवसायीले कर छलेको देखिएको छ । त्यसपछि बढी कर छल्नेमा सुनचाँदी व्यवसायी छन् ।
‘राजस्व चुहावटको आशंकामा पक्राउ परेका व्यवसायीको विवरणका आधारमा कपडा र सुनचाँदीमा बढी गडबडी देखिएको छ,’ विभागका महानिर्देशक निर्मलहरि अधिकारीले भने, ‘हामीले विभिन्न क्षेत्रमा गरेका अनुसन्धानमा यिनै व्यवसायीको संलग्नता बढी देखियो ।’
विभागले चालु आर्थिक वर्षको जेठसम्ममा विभिन्न अभियोगमा ३० व्यवसायीलाई कारबाही अघि बढाएको छ । त्यसमध्ये सुनचाँदी र कपडासम्बन्धी मात्र २१ वटा रहेका छन् । विभागले जेठसम्ममा राजस्व छली गरेको आशंकामा ३५ किलो एक सय ग्राम सुन र २३ किलो तीन सय ७५ ग्राम चाँदी बरामद गरेको छ । फरक–फरक स्थानबाट १० व्यवसायीले आयात गरेको सुनचाँदी र त्यसबाट बनेका गहना जाँच गर्दा राजस्व छलेको पाइएको हो । व्यवसायीले ढिक्का सुन, कच्चा चाँदीका साथै विभिन्न पत्थरजडित गहनामा समेत राजस्व छल्ने गरेका छन् ।
यसैगरी विभिन्न खाले कपडा व्यवसायमा पनि राजस्व छली धेरै हुने गरेको विभागले जनाएको छ । जेठसम्ममा विभागले विभिन्न स्थानबाट कर छलीको आशंकामा ११ व्यवसायीको सामान बरामद गरेको हो । राजस्व छल्नेमा थानसहित रेडिमेड कपडा व्यापारीसमेत छन् ।
विभागले कर छलीको अरोपमा मलमल कपडा, कुर्ता सलवार, टिसर्ट, टप्स, जिन्स पाइन्ट, रेडिमेड कपडा, साडी, भेस्टलगायतका कपडा बरामद गरेको छ । जेठसम्ममा विभागले ८ वटा मुद्दा दर्ता गरेको छ भने अरूका विषयमा अनुसन्धान भइरहेको जनाएको छ ।

भन्सार जाँचपास भएर आएका वा भन्सार छलेर भित्र्याइएका वस्तुको समेत विभागले सूचनाको आधारमा अनुसन्धान गर्ने गरेको छ । महानिर्देशक अधिकारीका अनुसार पछिल्लो समयमा सबैभन्दा धेरै मूल्य अभिवृद्धि कर (भ्याट) र आय कर छलीका घटना आउने गरेका छन् । विभागले भन्सार, अन्त:शुल्क र भ्याट छलीका घटनामा आफैं अनुसन्धान अघि बढाउँछ भने आयकर छलीका घटनालाई आन्तरिक राजस्व विभागलाई अनुसन्धानका लागि पठाउने गरेको छ ।
काँचो सुन ल्याउन प्रतिबन्ध
विदेश बसेर आउनेका लागि सहुलियत दिन गरिएको व्यवस्था दुरुपयोग गर्दै भन्सार छली बढेपछि सरकारले काँचो सुनचाँदी ल्याउन प्रतिबन्ध लगाएको छ ।
भन्सार विभागले सूचना निकालेर गहनाबाहेक अन्य सुन ल्याउन नपाउने व्यवस्था गरेको हो । ‘साउन १ देखि लागू हुनेगरी हामीले काँचो सुन ल्याउन नपाउने निर्णय गरेका हौं,’ विभागका महानिर्देशक शिशिर ढुङ्गानाले भने, ‘विदेशबाट आउने नेपालीले पचास ग्रामसम्मको गहना भने लगाएर आउन पाउनेछन् ।’
यसअघि सरकारले कम्तीमा ६ महिना बसेर आउनेले ५० ग्रामसम्म सुन तथा सुनका गहना भन्सार नतिरी ल्याउन पाउने व्यवस्था थियो । वैदेशिक रोजगारीमा जाने नेपालीलाई घर फर्कंदा विभिन्न व्यक्तिले सुन भरिया बनाउने क्रम बढेपछि सरकारले यस्तो निर्णय गरेको हो ।
‘सीमित मात्रामा काँचो सुनचाँदी ल्याउन पाउने व्यवस्थाको आडमा विभिन्न व्यवसायीले ठूलो मात्रामा राजस्व छलीसमेत गर्ने गरेकाले यस्तो व्यवस्था गरिएको हो,’ विभागका अर्का एक अधिकारीले भने ।
व्यवसायीविरुद्ध मुद्दा
घरेलु तथा साना उद्योग कार्यालयले कम गुणस्तरको सुनचाँदी बिक्री गरेको भन्दै नारायणगढका ६ व्यवसायीविरुद्ध जिल्ला अदालतमा मुद्दा चलाएको छ ।

ग्राहकलाई कम गुणस्तरको सुनचाँदी बिक्री गरेको आरोपमा बराली गहना सप्लायर्सका सञ्चालक प्रविन्द्र बराली, जीवनज्योति ज्वेलर्सका जीवनज्योति विश्वकर्मा, जय सन्तोषीमा सोरुमका बिपेन्द्र रामुदामु, माँजानकी ज्वेलर्सका बिकी साहसोनी, जगदम्बा सुनचाँदीका चन्दनप्रसाद सर्राफ र लोकमान एन्ड सन्सका सञ्चालक ज्ञानेन्द्रमान शाक्यविरुद्ध मुद्दा दर्ता गरिएको घरेलु तथा साना उद्योग कार्यालयले जनाएको छ ।
उपभोक्ता संरक्षण ऐन २०५४ को दफा १८ ‘क’ र ‘घ’ बमोजिम उनीहरूमाथि सजायको माग दाबी गरिएको छ । आरोप प्रमाणित भए ५ वर्षसम्म कैद वा एक लाख रुपैयाँसम्म जरिवाना वा दुवै सजाय हुन सक्ने व्यवस्था छ ।
गुणस्तर तथा नापतौल विभाग, वाणिज्य तथा आपूर्ति व्यवस्था विभाग, जिल्ला प्रशासन र उपभोक्ता संस्थाका प्रतिनिधिले अनुगमन गर्दा कम गुणस्तरको सुनचाँदी फेला पारेका थिए ।

Comments

Popular posts from this blog

खरानी र खण्डहरको देश- २

देशको वर्तमान अवस्थाबारे लेखूँ कि नलेखूँ भन्ने मनस्थितिमा केही त लेख्नै पर्ने भयो। ००० सत्ता र त्यसका मठाधीशप्रति वर्षौँदेखि नागरिक तहमा गुम्सिएको आक्रोश यो पटक नवपुस्ताको अगुवाइमा अभिव्यक्त भयो। त्यो स्वतःस्फूर्त थियो। स्वचालित थियो। त्यसको कथा वा पटकथा कसैले लेखिदिएको थिएन। नेतृत्व थियो न त्यसलाई अवतरण गराउने खाका र तयारी। त्यो एउटा आँधी थियो, हुरी थियो, भूकम्प थियो। देशका सबै नदीमा आएको थाम्नै नसकिने बाढी थियो। स्वतःस्फूर्त र नेतृत्वविहीन आन्दोलन परम्परागत दलले गर्ने जस्तो सङ्गठित हुँदैन। आन्दोलनकारीमा दलीय अनुशासन हुँदैन। लक्ष्य र उद्देश्यहरू स्पष्ट नहुन सक्छन्। उपलब्धिलाई संस्थागत गर्ने मार्ग प्रस्ट नहुन सक्छ। त्यो थाहा पाउन इन्टरनेट र सामाजिक सञ्जालको व्यापक उपयोगबाट आह्वान भएका पछिल्ला आन्दोलन र अभियान हेरे पुग्छ। विगत दुई दशकभित्र संसारभरि भएका कैयौँ आन्दोलनको विश्लेषण गर्दा हुन्छ। चाहे ती अमेरिकाका ‘टी पार्टी मुभमेन्ट’, ‘अक्युपाई वालस्ट्रिट’ हुन् वा अरब वसन्त, हङ्कङको छाता आन्दोलन अनि विभिन्न देशमा चलेको पछिल्लो ‘नेपोबेबी’ वा ‘नेपोकिड्स’ अभियान, ती सबैको नतिजा लगभग उस्तै देखिन...

कविता

Tweet आङ साङ सुची विष्णु पोखरेल  मृत्युरेखा पार गर्दै गर्दा सम्झदैँ छु तिम्रा चम्किला आँखा जसमा देखिन्छन् प्रतिशोधका प्रतिच्छायाहरू थाहा छ तिमी बोल्न सक्ने छैनौ जसरी हिजो बोल्थ्यौ हास्न सक्ने छैनौ जसरी हिजो हास्थ्यौ र, यो पनि थाहा छ तिमी गर्जन सक्ने छैनौ बाघलेझैँ– जसरी नजरबन्दका बेला घरको कौसीमा निस्केर हात हल्लाउदै गर्जन्थ्यौ मृत्यु रेखा पार गर्दैगर्दा कुल्चिरहेछु, कैयौँ रात ढुकढुकी बिसाउन संघर्ष गर्दै प्राण त्यागेका आत्माहरू सुँघिरहेछु, तिनबाट निस्कने दुर्गन्ध नाघिरहेछु, पिताको छातिमा गोली वर्षदाकी तिमी जस्तै कैयौँ नानीको बलात्कृत जाँघबाट चुहिएका रक्तरेखाहरू ओ ! मेरी शान्ति र अहिंसाकी प्रतिमूर्ति ! म आफ्नै भूमीबाट घरबारविहीन भएर मृत्युरेखा पार गर्दैगर्दा तिमी भन्दैछौ– ‘मेरो देशले कसैलाई पनि घरबारविहीन बनाएको छैन’ मेरी प्यारी शान्तिकी प्रतिमूर्ति ! एकपटक तिम्रो बैठक कक्षमा जाऊ र, सोध भित्तामा झुन्ड्याएको अल्फ्रेड नोबेललाई ‘साच्चै म सत्य बोलिरहेकी छु ?’ सायद नोबेल आउँनेछ चिहानबाट उठेर अनि, भन्नेछ– ‘तिमी सत्य बोल्दैछौ वा असत्य मलाई थ...