Skip to main content

मोबाइल अनुमतिपत्र नवीकरण शुल्क घटाउन प्रस्ताव

मोबाइल सेवाको अनुमतिपत्र नवीकरणबापत टेलिफोन कम्पनीहरूले हाल तिरिरहेको शुल्क घट्ने गरी नियामक नेपाल दूरसञ्चार प्राधिकरणले प्रस्ताव अघि बढाएको छ । प्रस्ताव पारित भएमा सरकारले नेपाल टेलिकम र एनसेलबाट मात्र पाँच वर्षमा करिब २० अर्ब रुपैयाँ गुमाउने छ ।
प्राधिकरणले आम्दानी साझेदारी (रेभेन्यु सेयरिङ) अवधारणमा रकम लिने भन्दै नवीकरण दस्तुरका विषयमा नीतिगत स्पष्टता गर्ने प्रस्ताव अघि बढाएको हो । प्रस्तावमा कम्पनीहरूले गरेको वार्षिक आम्दानीको ४ प्रतिशत रकम नवीकरण शुल्क बुझाउनुपर्ने उल्लेख छ । प्राधिकरणले निकालेको आर्थिक वर्ष २०७१/७२ को वार्षिक प्रतिवेदनमा उल्लिखित कम्पनीहरूको आम्दानी विवरण हिसाब गर्ने हो भने प्रस्तावित रकम हाल कम्पनीहरूले ५ वर्षका लागि तिर्दै आएको २० अर्बको आधा मात्र हुन आउँछ ।
प्रधिरणले नवीकरण दस्तुर परिवर्तन गर्ने प्रस्ताव सूचना तथा सञ्चार मन्त्रालयमा पठाएको हो । गत महिना नै प्राधिकरणले मन्त्रालय पठाएको प्रस्ताव हाल सञ्चार सचिव दिनेश थपलियाको संयोजकत्वमा गठित दूरसञ्चार क्षेत्र सुधारसम्बन्धी कार्यादलमा विचाराधीन छ । कार्यदलले प्रस्ताव पारित गरे सञ्चारमन्त्रीमार्फत मन्त्रिपरिषद् लगेर पारित गराइने छ ।
प्राधिकरणको वार्षिक प्रतिवेदनमा नेपाल टेलिकमले आर्थिक वर्ष २०७१/७२ मा ४१ अर्ब १८ करोड १५ लाख ६८ हजार ९८ रुपैयाँ कुल आम्दानी गरेको उल्लेख छ । त्यसको ४ प्रतिशत रकम १ अर्ब ६४ करोड ७२ लाख ६२ हजार ७ सय २३ मात्र हुन आउँछ । प्रत्येक वर्ष टेलिकमले सोही रकम आम्दानी गरेमा ४ प्रातिशतका हिसाबले पाँच वर्षमा कुल ८ अर्ब २३ करोड ६३ लाख १३ हजार ६ सय १५ रुपैयाँ मात्र बुझाउनुपर्ने हुन्छ । यो हाल टेलिकमले ५ वर्षे नवीकरणका लागि बुझाउन तय भएको २० अर्बको तुलनामा आधाभन्दा कम हो ।

टेलिकमभन्दा बढी आम्दानी गरेको एनसेललाई पनि आम्दानीको ४ प्रतिशतका दरले मात्र नवीकरण शुल्क बुझाउन दिँदा हालका २० अर्बभन्दा झन्डै आधा हुन आउने देखिन्छ । प्राधिकरणको वार्षिक प्रतिवेदनमा नेपाल टेलिकमले आर्थिक वर्ष २०७१/७२ मा कुल ५५ अर्ब ५५ अर्ब ५६ करोड ९३ लाख ९४ हजार ९ सय ५३ रुपैयाँ आम्दानी गरेको उल्लेख छ । त्यसको ४ प्रतिशत हिसाब निकाल्दा २ अर्ब २२ करोड १७ लाख ७५ हजार ७ सय ९८ रुपैयाँ हुन आउँछ । यस हिसाबले एनसेलले ५ वर्षमा ११ अर्ब ११ करोड ३८ लाख ७८ हजार ९ सय ९० रुपैयाँ मात्र हुन आउँछ । अहिलेको व्यवस्थाअनुसार एनसेलले पनि ५ वर्षमा २० अर्ब रुपैयाँ नै नवीकरण शुल्क बुझाउनुपर्छ ।
दूरसञ्चार ऐन अनुसार मोबाइल सेवाको अनुमति २५ वर्षका लागि दिन सक्ने व्यवस्था छ । तर एक पटकमा १० वर्षभन्दा बढी अवधिका लागि अनुमतिपत्र दिन मिल्दैन ।
१० वर्षपछि कम्पनीहरूले प्रत्येक ५–५ वर्षमा तोकिएको शुल्क तिरी नवीकरण गर्नुपर्ने प्रावधान छ । सरकारले नेपाल टेलिकमलाई २०५६ सालमा वार्षिक आम्दानीको ४ प्रतिशत वा पछि आउने कम्पनीले कबुल गरेको रकममध्ये जुन बढी हुन्छ सोही नवीकरण शुल्क कायम हुने गरी मोबाइल सेवाको अनुमति दिएको थियो । २०६१ सालमा मोबाइल सेवाको अनुमति पाएको तत्कालीन स्पाइस नेपाल (हालको एनसेल) ले २० अर्ब रुपैयाँ तिर्ने कबुल गरेपछि त्यसैलाई नवीकरण शुल्क कायम गरिएको हो ।
२० अर्ब रुपैयाँ नवीकरण शुल्क कामय भएपछि पनि नेपाल टेलिकम र एनसेलले पहिलो १० वर्षे अवधि सकिएपछि नवीकरण रकम तिर्न आनाकानी गरेका थिए । कसले पहिले रकम तिर्ने भन्ने विषयमा विवाद भएपछि बाबुराम भट्टराई नेतृत्वको सरकार बेला २०६९ साल असोज १४ गते मन्त्रिपरिषद्ले कम्पनीहरूलाई २० अर्ब रकम ८ किस्तामा बुझाउने अनुमति दिएको थियो । सोही निर्णयअनुसार हाल कम्पनीहरूले हरेक वर्ष किस्तामा साढे २ अर्ब रकम बुझाउँदै आएका छन् ।
ऐनअनुसार अब नेपाल टेलिकमले २०७७ साल र एनसेलले २०७६ पछि दोस्रो पटक मोबाइल सेवाको अनुमतिपत्र नवीकरण गर्नुपर्ने हुन्छ । प्राधिकरणले अघि बढाएको प्रस्तावमा एनसेललाई २०७६ सालभित्रै आठ किस्तामा बुझाउन बाँकी सबै रकम बुझाउन लगाइसक्ने र टेलिकमलाई २०७७ सालभित्र बुझाउन लगाइसक्ने उल्लेख छ । त्यस पछिको नवीकरणका लागि भने आम्दानी साझोदारीमा वार्षिक ४ प्रतिशत अघि बढाइने छ ।
सञ्चारसचिव एवं कार्यदलका संयोजक दिनेश थपलियाले वार्षिक आम्दानीका आधारमा नवीकरण शुल्क तोक्नुपर्ने गरी प्रस्ताव आएको बताए । ‘प्रस्ताव आएको सत्य हो,’ उनले भने, ‘त्यस उपर हाम्रो कार्यदलले छलफल गरिरहेको छ ।’ उनले पहिलेको दर नघट्ने गरी निर्णय हुने दाबी गरे । ‘हामी पहिले कम्पनीहरूले तिरिआएको रकम घट्ने गरी निर्णय गर्ने पक्षमा छैनौं,’ उनले भने, ‘प्राधिकरणले प्रस्ताव गर्‍यो भन्दैमा त्यही पास हुन्छ भन्ने हैन ।’

Comments

Popular posts from this blog

खरानी र खण्डहरको देश- २

देशको वर्तमान अवस्थाबारे लेखूँ कि नलेखूँ भन्ने मनस्थितिमा केही त लेख्नै पर्ने भयो। ००० सत्ता र त्यसका मठाधीशप्रति वर्षौँदेखि नागरिक तहमा गुम्सिएको आक्रोश यो पटक नवपुस्ताको अगुवाइमा अभिव्यक्त भयो। त्यो स्वतःस्फूर्त थियो। स्वचालित थियो। त्यसको कथा वा पटकथा कसैले लेखिदिएको थिएन। नेतृत्व थियो न त्यसलाई अवतरण गराउने खाका र तयारी। त्यो एउटा आँधी थियो, हुरी थियो, भूकम्प थियो। देशका सबै नदीमा आएको थाम्नै नसकिने बाढी थियो। स्वतःस्फूर्त र नेतृत्वविहीन आन्दोलन परम्परागत दलले गर्ने जस्तो सङ्गठित हुँदैन। आन्दोलनकारीमा दलीय अनुशासन हुँदैन। लक्ष्य र उद्देश्यहरू स्पष्ट नहुन सक्छन्। उपलब्धिलाई संस्थागत गर्ने मार्ग प्रस्ट नहुन सक्छ। त्यो थाहा पाउन इन्टरनेट र सामाजिक सञ्जालको व्यापक उपयोगबाट आह्वान भएका पछिल्ला आन्दोलन र अभियान हेरे पुग्छ। विगत दुई दशकभित्र संसारभरि भएका कैयौँ आन्दोलनको विश्लेषण गर्दा हुन्छ। चाहे ती अमेरिकाका ‘टी पार्टी मुभमेन्ट’, ‘अक्युपाई वालस्ट्रिट’ हुन् वा अरब वसन्त, हङ्कङको छाता आन्दोलन अनि विभिन्न देशमा चलेको पछिल्लो ‘नेपोबेबी’ वा ‘नेपोकिड्स’ अभियान, ती सबैको नतिजा लगभग उस्तै देखिन...

बाबुराम बहिर्गमनको अर्थ

Tweet पूर्व प्रधानमन्त्री बाबुराम भट्टराईले पार्टी छाडेपछि धेरैखाले अड्कलबाजी चलिरहेका छन् । सबैका आफ्नै आफ्नै विश्लेषण छन् । हेराई र दृष्टिकोण फरक हुनु स्वभाविकै हो ।  बाबुरामको बहिर्गमनको पछाडी पार्टीभित्रको असन्तुष्टिको भूमिका छ या अरु केही? भविश्यमा जनताले स्वतः अनुभुत गर्लान् । तर, राजनीतिक संयोगहरुले भने बाबुरामको बहिर्गमनमा पार्टीभित्रको आन्तरिक कारणभन्दा भन्दा अन्य कुरालाई नै संकेत गरिरहेका छन् । हामीले एकपटक पछाडी फर्केर हेर्ने हो भने, कटुवाल प्रकरणपछि मधेसी जनअधिकार फोरमबाट विजय गच्छदार बाहिरिदाका बखत पनि यस्तै राजनीतिक संयोग जुरेका थिए ।  उसबेला फोरमबाट गच्छदार बाहिरिदा मुलुकलाई जति घाटा भएको थियो, बाबुराम बहिर्गमनले भने त्यसकोभन्दा धेरै गुणा ठूलो घाटा लगाउने संकेतहरु देखिएका छन् । संविधानसभाबाट संविधान पारित हुदाका बखतसम्म जसरी पनि संविधान ल्याएरै छाड्ने संकल्प देखाएका बाबुराम किन एकाएक पार्टीबाटै बाहिरिए? वास्तविक उत्तर स्वयं बाबुराम बाहेक अरुलाई थाहा छैन । तर, नेपालमा देखिएका पछिल्ला घटनाक्रम, तिनमा भारतको भूमिका र बाबुरामको बहिर्गमन संयोग मात्र हु...