Skip to main content

नेपालीकाे भान्सामा रुसको धनियाँ, कोरियाको लसुन

नपत्याउनुहोला, हाम्रो भान्सामा मगमगाउने धनियाँ रुसबाट आइरहेको छ । फूल उठाएर खाने मुरली मकै अर्जेन्टिनाबाट । लसुन कोरियाबाट । च्याउ फ्रान्सबाट । बेल्जियमबाट बटर । केन्याबाट कफी । चिलीको ट्राउट माछा । 
यी त थोरै उदाहरण मात्र हुन्, नेपालमा ठूलै मात्रामा खाद्यवस्तु आयात गरिन्छ । तीमध्ये धेरै वस्तु भारत, चीनजस्ता छिमेकीबाट मात्र होइन, निकै परका मुलुकबाट समेत ल्याइने गरेको छ । 

बेल्जियम, कोरिया, चिलीलगायतबाट मात्र होइन, तान्जानिया, मदगास्करजस्ता मुलुकबाट समेत नेपालमा खाद्यवस्तु आयात हुन्छन् । हामीले कमै नाम सुनेका केही सूक्ष्म मुलुक (माइक्रो नेसन) बाट समेत नेपालमा खानेकुरा भित्रिन्छन् । इथियोपियाको सिमी हाम्रो भान्सामा पाकेको हामीले पत्तै पाउँदैनौं ।

हिन्द महासागरको सानो टापु मुलुक कोमोरोस, आयरल्यान्ड र बेलायतको बीचमा पर्ने आइल अफ म्यान मात्र होइन, दक्षिण पश्चिम युरोपेली सूक्ष्म मुलुक एन्डोराबाट पनि नेपालमा खानेकुरा भित्रिएका छन् । भन्सार विभागले निकालेको चालु आर्थिक वर्षको 
११ महिने आयात–निर्यात विवरणअनुसार विश्वका कमै मुलुक छन्, जहाँबाट नेपालमा खानेकुरा भित्रिएको छैन । 
नेपालले विभिन्न मुलुकबाट मासुदेखि दूध, दहीसम्म, तरकारीदेखि महसम्म, आलुदेखि चियासम्म र जिरा, धनियाँदेखि ल्वाङ, सुकमेलसम्म आयात गरेको छ । 

ठूला चौपायादेखि सुँगुर, भेडा, खसीको मात्र होइन, घोडाको मासुसमेत आयात हुन्छ । हाँस, कुखुराको मासुदेखि मूलासम्म विभिन्न मुलुकबाट भित्रने गरेको छ ।

गएको ११ महिनामा सुँगुरको मासु चीन, अस्ट्रेलिया, डेनमार्क, थाइल्यान्ड, इटाली, फ्रान्सलगायतका मुलुकबाट आयात भएको छ । यस अवधिमा ३५ हजार ९ सय ७१ किलो सुँगुरको मासु आएको हो । यसको भन्सारमा उल्लेख गरिएको मूल्य १ करोड ९७ लाख ५७ हजार छ । 

नेपालमा पछिल्ला वर्षमा अन्नको आयात वृद्धि हुँदै गएको छ । गत ११ महिनामा अर्जेन्टिनाबाट मात्र १८ करोड ८२ लाख २२ हजार रुपैयाँको मुरली मकै आयो । त्यो भनेको ४२ लाख ७७ हजार ९ सय किलो हो । 

दैनिक तरकारीमा प्रयोग गर्ने जिरा, धनियाँजस्ता मसला रुसदेखि दक्षिण अमेरिकी मुलुकहरूबाट आयात हुन्छ । ११ महिनामा झन्डै एक अर्बको जिरा र करिब ४० करोडको धनियाँ नेपाल आएको छ । नेपालमा रूस, युक्रेन र भारतबाट धनियाँ एवं एन्डोरा, फिनल्यान्ड, म्यान्मार, भारतलगायत मुलुकबाट जिरा आयात भएको छ । केही वर्ष अघिसम्म इजिप्ट, सिरियालगायतका मुलुकबाट हुने चनाको आयात अहिले अस्ट्रेलियातिर सरेको छ । 

हाम्रो भान्सामा दैनिक पाक्ने आलु भारतबाट आयात हुनु नौलो होइन, तर दक्षिण कोरियासम्मको आयात हामी उपभोग गरिरहेका छौं । त्यो पनि थोरै मात्रामा होइन, ११ महिनामा नै हामीले करिब सवा ३ अर्बको आलु विदेशबाट ल्याएर उपभोग गरेका छौं । भारत, कोरिया र बंगलादेशबाट ३ अर्ब १९ करोडको आलु ल्याइएको हो । 

कोरियाबाटै लसुन र प्याजमात्र भित्रिएको छैन । नेपालीले बहराइनबाट बिटरुट र मूलासमेत आयात गरेका छन् । दक्षिण अमेरिकी देशहरू नेपालको उत्पादनले खासै माग नधान्ने बोडी, सिमी, मटरलगायत गेडागुडी र दालको ठूलो मात्रामा आयात हुनेमा पर्छन् । दक्षिण अमेरिकीसँगै कम विकसित मानिएका अफ्रिकी मुलुकबाट समेत नेपालमा गेडागुडी र दाल भित्रन थालेको छ । चालु आर्थिक वर्षको ११ महिनामा अर्जेन्टिना, ब्राजिललगायतका दक्षिण अमेरिकी मुलुकका साथै चीन, भारत, बेलायत, क्यानडा, साउदी अरेबिया, यूएई, श्रीलंका, टर्की, म्यान्मार, मदगास्कर, केन्या र इथियोपियाबाट गेडागुडी र दाल आयात भएको छ । 

‘नेपालमा अहिले विश्वका अधिकांश मुलुकबाट खानेकुरा आयात हुन्छ,’ भन्सार विभागका निर्देशक सूर्य सेढाईंले भने, ‘सञ्चार र यातायातको सहजताले गर्दा अब कुनै मुलुक टाढाका भएनन् ।’ उनका अनुसार अहिले निर्यातकर्ता कम्पनीहरूले वेबसाइटमै खाद्यवस्तुको विवरण राखेका हुन्छन् । त्यसलाई हेरेर नेपाली आयातकर्ताले सम्पर्क गर्छन् । ‘अहिले व्यवसायीले जहाँबाट सस्तो पर्छ, त्यहींबाट आयात गर्ने प्रवृत्ति देखिएको छ,’ सेढाईंले भने, ‘खानेकुराको आयात केही वर्षदेखि बढेकै देखिन्छ ।’ 

व्यवसायीले आफूले आयात गर्ने मुलुकका निर्यातकर्तासँग सम्पर्क गरेर एलसी खोल्छन् । एलसी खोल्दा नै उनीहरूले कुन मुलुकबाट सामान ल्याउने भन्ने खुलाउनुपर्छ । उनीहरूले विदेशमा रकम पठाउन राष्ट्र बैंकको अनुमतिसमेत लिनुपर्छ । अनुमति पाएर रकम पठाएपछि आयात गर्ने मुलुकका व्यवसायीले नेपाली व्यापारीको नाममा सामान पठाइदिन्छन् । अधिकांश देशबाट पठाएको सामान सिंगापुर र हङकङको बन्दरगाहमा आइपुग्छन् । त्यहाँबाट फेरि भारतका लागि प्रस्थान गर्छन् । कोलकातामा आएपछि त्यहाँबाट भने नेपालमा रेल कार्गोबाट सामान ल्याइन्छ । 

नेपालीले सिधै सम्पर्क नगरेको अवस्थामा सिंगापुर र हङकङका व्यवसायीले कुन मुलुकमा कुन सामान सस्तो छ भन्ने विवरण दिन्छन् । त्यसका आधारमा उनीहरूले नै नेपाली र निर्यातकर्ताबीच सहमति गराइदिन्छन् । त्यसपछि सामान आयात हुन्छ । नेपालमा सामान आयात हुने बाटो भने प्राय: हङकङ र सिंगापुर हुँदै कोलकातातर्फ नै हुने गर्छ ।

Comments

Popular posts from this blog

खरानी र खण्डहरको देश- २

देशको वर्तमान अवस्थाबारे लेखूँ कि नलेखूँ भन्ने मनस्थितिमा केही त लेख्नै पर्ने भयो। ००० सत्ता र त्यसका मठाधीशप्रति वर्षौँदेखि नागरिक तहमा गुम्सिएको आक्रोश यो पटक नवपुस्ताको अगुवाइमा अभिव्यक्त भयो। त्यो स्वतःस्फूर्त थियो। स्वचालित थियो। त्यसको कथा वा पटकथा कसैले लेखिदिएको थिएन। नेतृत्व थियो न त्यसलाई अवतरण गराउने खाका र तयारी। त्यो एउटा आँधी थियो, हुरी थियो, भूकम्प थियो। देशका सबै नदीमा आएको थाम्नै नसकिने बाढी थियो। स्वतःस्फूर्त र नेतृत्वविहीन आन्दोलन परम्परागत दलले गर्ने जस्तो सङ्गठित हुँदैन। आन्दोलनकारीमा दलीय अनुशासन हुँदैन। लक्ष्य र उद्देश्यहरू स्पष्ट नहुन सक्छन्। उपलब्धिलाई संस्थागत गर्ने मार्ग प्रस्ट नहुन सक्छ। त्यो थाहा पाउन इन्टरनेट र सामाजिक सञ्जालको व्यापक उपयोगबाट आह्वान भएका पछिल्ला आन्दोलन र अभियान हेरे पुग्छ। विगत दुई दशकभित्र संसारभरि भएका कैयौँ आन्दोलनको विश्लेषण गर्दा हुन्छ। चाहे ती अमेरिकाका ‘टी पार्टी मुभमेन्ट’, ‘अक्युपाई वालस्ट्रिट’ हुन् वा अरब वसन्त, हङ्कङको छाता आन्दोलन अनि विभिन्न देशमा चलेको पछिल्लो ‘नेपोबेबी’ वा ‘नेपोकिड्स’ अभियान, ती सबैको नतिजा लगभग उस्तै देखिन...

कविता

Tweet आङ साङ सुची विष्णु पोखरेल  मृत्युरेखा पार गर्दै गर्दा सम्झदैँ छु तिम्रा चम्किला आँखा जसमा देखिन्छन् प्रतिशोधका प्रतिच्छायाहरू थाहा छ तिमी बोल्न सक्ने छैनौ जसरी हिजो बोल्थ्यौ हास्न सक्ने छैनौ जसरी हिजो हास्थ्यौ र, यो पनि थाहा छ तिमी गर्जन सक्ने छैनौ बाघलेझैँ– जसरी नजरबन्दका बेला घरको कौसीमा निस्केर हात हल्लाउदै गर्जन्थ्यौ मृत्यु रेखा पार गर्दैगर्दा कुल्चिरहेछु, कैयौँ रात ढुकढुकी बिसाउन संघर्ष गर्दै प्राण त्यागेका आत्माहरू सुँघिरहेछु, तिनबाट निस्कने दुर्गन्ध नाघिरहेछु, पिताको छातिमा गोली वर्षदाकी तिमी जस्तै कैयौँ नानीको बलात्कृत जाँघबाट चुहिएका रक्तरेखाहरू ओ ! मेरी शान्ति र अहिंसाकी प्रतिमूर्ति ! म आफ्नै भूमीबाट घरबारविहीन भएर मृत्युरेखा पार गर्दैगर्दा तिमी भन्दैछौ– ‘मेरो देशले कसैलाई पनि घरबारविहीन बनाएको छैन’ मेरी प्यारी शान्तिकी प्रतिमूर्ति ! एकपटक तिम्रो बैठक कक्षमा जाऊ र, सोध भित्तामा झुन्ड्याएको अल्फ्रेड नोबेललाई ‘साच्चै म सत्य बोलिरहेकी छु ?’ सायद नोबेल आउँनेछ चिहानबाट उठेर अनि, भन्नेछ– ‘तिमी सत्य बोल्दैछौ वा असत्य मलाई थ...