Skip to main content

टेलिकमलाई प्राधिकरणको साढे ४ अर्ब दिने प्रस्ताव

मध्यपहाडी लोकमार्ग अन्तर्गत पूर्वको पाँचथरदेखि गोरखासम्म अप्टिकल फाइबर बिछ्याउन नेपाल दूरसञ्चार प्राधिकरणले टेलिकमलाई साढे ४ अर्ब रुपैयाँ दिने प्रस्ताव गरेको छ। 
प्राधिकरणले ग्रामीण दूरसञ्चार विकास कोषमा जम्मा भएको करिब १३ अर्ब रुपैयाँमध्येबाट यो रकम दिने प्रस्ताव गरेको हो। टेलिकम र प्राधिकरणबीच गत असार १५ मा भएको प्रारम्भिक सम्झौताअनुसार प्राधिकरणले रकम प्रस्ताव गरेको अध्यक्ष दिगम्बर झाले बताए। उनका अनुसार टेलिकमले प्राधिकरणको प्रस्तावबारे हालसम्म कुनै निर्णय गरिसकेको छैन। ‘हामीले आफ्नो प्राविधिक अध्ययनका आधारमा यो रकम प्रस्ताव गरेका हौं,’ झाले भने, ‘टेलिकमले यसमा जवाफ पठाएको छैन, उसले पनि ठेक्काबाट काम गराउनुपर्ने भएकाले लागत घटबढ हुन सक्छ।’ झाका अनुसार प्राधिकरणले प्रस्ताव पठाएको एक महिना हुन लाग्दा पनि टेलिकमले कुनै जवाफ दिएको छैन। ‘टेलिकमको सञ्चालक समितिले निर्णय गरेकै छैन भन्ने सुनेको छु,’ उनले भने, ‘सायद निर्णय गरेर जानकारी गराउलान्।’ 
टेलिकमकी प्रवक्ता प्रतिभा वैद्यले कोषको रकम खर्च गरेर अप्टिकल फाइबर बिछ्याउने विषयमा अन्तिम निर्णयको तयारी भइरहेको जानकारी दिइन्। ‘हामी अध्ययन गरेर अन्तिम निर्णय गर्ने तयारीमा छौं,’ उनले भनिन्, ‘चाँडै नै निर्णय हुने छ।’ टेलिकमले समेत केही महिनाअघि यस क्षेत्रमा अप्टिकल फाइबर बिछ्याउन ४ अर्ब रुपैयाँ लागत लाग्ने अनुमानसहितको प्रस्ताव पठाएको थियो। 
गत सोमबारदेखि टेलिकमका प्रबन्ध निर्देशक बुद्धिप्रसाद आचार्यको पदावधि सकिएकाले अहिले टेलिकम नेतृत्वविहीन छ। हाल टेलिकममा निमित्त प्रमुख रहेकाले नयाँ प्रमुख नियुक्त नभई यस विषयमा निर्णय हुने अवस्था भने छैन। टेलिकमका तत्कालीन प्रबन्ध निर्देशक आचार्य र प्राधिकरणका अध्यक्ष झाबीच गत असार १५ मा अप्टिकल फाइबर बिछ्याउने विषयमा प्रारम्भिक सम्झौता भएको थियो। यसको कुल दूरी ६ सय ९१ किलोमिटर हुन आउँछ। सम्झौतामा टेलिकमले पूर्वी क्षेत्रको मध्यपहाडी लोकमार्ग र जिल्ला सदरमुकाममा अप्टिकल फाइबर पुर्‍याउने उल्लेख छ। कोषको रकम खर्चेर निर्माण अघि बढाउने सम्झौता गरिए पनि टेलिकमले कति रकम पाउने भन्ने सम्झौता हुन बाँकी रहेको छ। 

प्राधिकरण र टेलिकम बिचको सम्झौता पत्रमा कोषबाट टेलिकमले कति रकम पाउने भने उल्लेख छैन। अध्यक्ष झाले टेलिकमलाई अप्टिकल फाइबर बिछ्याउँदा लाग्ने लागत बेहोर्ने गरी प्रारम्भिक अध्ययनका आधारमा अहिलेको रकम प्रस्ताव गरेको जानकारी दिए। सम्झौतामा पनि अप्टिकल फाइबर बिछ्याउँदा लाग्ने सबै खर्च टेलिकमलाई दिइने उल्लेख छ। प्रारम्भिक सम्झौताअनुसार टेलिकम र प्राधिकरणबीच गत साउन १५ गतेभित्र नै प्राविधिक सम्झौता भइसक्नुपथ्र्यो। टेलिकम र प्राधिकरणबीच मध्यपहाडी लोकमार्गमा ९६ कोर गुणस्तरको अप्टिकल फाइबर बिछ्याउनुपर्ने छ। यसैगरी राजमार्गबाट जिल्ला सदरमुकाम जोड्ने अप्टिकल फाइबर ४८ कोर र विभिन्न नगरपालिका जोड्ने फाइबरको गुणस्तर २४ कोरको हुनुपर्ने छ।
सडक बनिनसकेका क्षेत्रमा टेलिकमले विद्युत् प्राधिकरणका पोलमार्फत फाइबर विस्तार गर्ने छ। सडक बनेका स्थानमा भने भूमिगत रूपमा फाइबर बिछ्याइने छ। सडक र पोल दुवै उपलब्ध नभएका स्थानमा भने फोन र इन्टरनेट सेवा विस्तारका लागि माइक्रोवेब प्रविधि जडान गर्ने टेलिकमको तयारी छ। टेलिकमले निर्माण–सञ्चाल–व्यवस्थापनको जिम्मेवारी पाउने सम्झौता भएको हो। 
दुर्गम क्षेत्रमा दूरसञ्चार सेवा सञ्चालनका लागि स्थापना गरिएको कोषमा १७ वर्षदेखि रकम थुप्रिएको छ। कोषमा हालसम्म करिब १३ अर्ब रुपैयाँ जम्मा भइसकेको छ। सेवा प्रदायकबाट उठाएर कोषमा राखिएको रकम लामो समयदेखि खर्च हुन नसक्दा सरकार र दूरसञ्चार प्राधिकरण आलोचित बनेका छन्। दूरसञ्चार ऐन, २०५३ अनुसार नेपाल दूरसञ्चार प्राधिकरणले खडा गरेको कोषमा सेवा प्रदायकले तोकिएको रकम राख्नुपर्ने व्यवस्था गरिएको छ। हाल सेवा प्रदायकले वार्षिक आयको २ प्रतिशत रकम कोषमा जम्मा गर्दै आएका छन्।

Comments

Popular posts from this blog

खरानी र खण्डहरको देश- २

देशको वर्तमान अवस्थाबारे लेखूँ कि नलेखूँ भन्ने मनस्थितिमा केही त लेख्नै पर्ने भयो। ००० सत्ता र त्यसका मठाधीशप्रति वर्षौँदेखि नागरिक तहमा गुम्सिएको आक्रोश यो पटक नवपुस्ताको अगुवाइमा अभिव्यक्त भयो। त्यो स्वतःस्फूर्त थियो। स्वचालित थियो। त्यसको कथा वा पटकथा कसैले लेखिदिएको थिएन। नेतृत्व थियो न त्यसलाई अवतरण गराउने खाका र तयारी। त्यो एउटा आँधी थियो, हुरी थियो, भूकम्प थियो। देशका सबै नदीमा आएको थाम्नै नसकिने बाढी थियो। स्वतःस्फूर्त र नेतृत्वविहीन आन्दोलन परम्परागत दलले गर्ने जस्तो सङ्गठित हुँदैन। आन्दोलनकारीमा दलीय अनुशासन हुँदैन। लक्ष्य र उद्देश्यहरू स्पष्ट नहुन सक्छन्। उपलब्धिलाई संस्थागत गर्ने मार्ग प्रस्ट नहुन सक्छ। त्यो थाहा पाउन इन्टरनेट र सामाजिक सञ्जालको व्यापक उपयोगबाट आह्वान भएका पछिल्ला आन्दोलन र अभियान हेरे पुग्छ। विगत दुई दशकभित्र संसारभरि भएका कैयौँ आन्दोलनको विश्लेषण गर्दा हुन्छ। चाहे ती अमेरिकाका ‘टी पार्टी मुभमेन्ट’, ‘अक्युपाई वालस्ट्रिट’ हुन् वा अरब वसन्त, हङ्कङको छाता आन्दोलन अनि विभिन्न देशमा चलेको पछिल्लो ‘नेपोबेबी’ वा ‘नेपोकिड्स’ अभियान, ती सबैको नतिजा लगभग उस्तै देखिन...

कविता

Tweet आङ साङ सुची विष्णु पोखरेल  मृत्युरेखा पार गर्दै गर्दा सम्झदैँ छु तिम्रा चम्किला आँखा जसमा देखिन्छन् प्रतिशोधका प्रतिच्छायाहरू थाहा छ तिमी बोल्न सक्ने छैनौ जसरी हिजो बोल्थ्यौ हास्न सक्ने छैनौ जसरी हिजो हास्थ्यौ र, यो पनि थाहा छ तिमी गर्जन सक्ने छैनौ बाघलेझैँ– जसरी नजरबन्दका बेला घरको कौसीमा निस्केर हात हल्लाउदै गर्जन्थ्यौ मृत्यु रेखा पार गर्दैगर्दा कुल्चिरहेछु, कैयौँ रात ढुकढुकी बिसाउन संघर्ष गर्दै प्राण त्यागेका आत्माहरू सुँघिरहेछु, तिनबाट निस्कने दुर्गन्ध नाघिरहेछु, पिताको छातिमा गोली वर्षदाकी तिमी जस्तै कैयौँ नानीको बलात्कृत जाँघबाट चुहिएका रक्तरेखाहरू ओ ! मेरी शान्ति र अहिंसाकी प्रतिमूर्ति ! म आफ्नै भूमीबाट घरबारविहीन भएर मृत्युरेखा पार गर्दैगर्दा तिमी भन्दैछौ– ‘मेरो देशले कसैलाई पनि घरबारविहीन बनाएको छैन’ मेरी प्यारी शान्तिकी प्रतिमूर्ति ! एकपटक तिम्रो बैठक कक्षमा जाऊ र, सोध भित्तामा झुन्ड्याएको अल्फ्रेड नोबेललाई ‘साच्चै म सत्य बोलिरहेकी छु ?’ सायद नोबेल आउँनेछ चिहानबाट उठेर अनि, भन्नेछ– ‘तिमी सत्य बोल्दैछौ वा असत्य मलाई थ...